24/02/2010
HIV/AIDS w USA
Na stronie internetowej najbardziej prestiżowego czasopisma medycznego, jakim jest New England Journal of Medicine, 10 lutego 2010 r. opublikowano artykuł dotyczący epidemii HIV/AIDS w Stanach Zjednoczonych.
Podkreślono w nim, że w ciągu ostatnich 10 lat niewiele uwagi poświęcano epidemii HIV/AIDS w USA, skupiając się przede wszystkim na epidemii w Afryce. Jednak w pewnych populacjach amerykańskich problem HIV/AIDS jest większy, niż w niektórych krajach Afryki. Na przykład w Waszyngtonie (Dystrykt Kolumbia) 1 na 30 osób dorosłych zakażona jest HIV - to więcej, niż w Etiopii, Nigerii czy Ruandzie. W Nowym Jorku 1 na 40 czarnych mieszkańców, 1 na 10 mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami i 1 na 8 osób przyjmujących narkotyki w iniekcjach zakażonych jest HIV, podobnie jak 1 na 16 czarnych mężczyzn w Waszyngtonie. W niektórych metropoliach USA częstość zakażeń HIV wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami wynosi 30% - dla porównania, w populacji ogólnej Kenii to 7,8%, w populacji Republiki Południowej Afryki – 16,9%.
W pierwszych dwóch dziesięcioleciach epidemii w USA osiągnięto znaczne zmniejszenie liczby nowych zakażeń – ze 130 000 w 1984 r. do około 60 000 w 1991 r. Jednakże przez następnych 10 lat częstość nowych zakażeń nie zaczęła się zmniejszać. Sądzono, że skuteczna terapia antyretrowirusowa, hamująca namnażanie HIV w organizmie, zmniejszy częstość nowych zakażeń, jednak tak się nie stało. Ponad pół miliona osób nabyło zakażenie w ciągu ostatnich 10 lat, w tym 56000 w 2008 r. Szacuje się, iż w USA żyje około 1 milion osób z HIV/AIDS, przy czym ponad 20% nie jest świadomych swojego zakażenia. W przeciwieństwie do uogólnionej epidemii HIV/AIDS w Afryce, w Stanach Zjednoczonych epidemia dotyka pewnych obszarów geograficznych – szczególnie obszarów miejskich północno-wschodniego i zachodniego wybrzeża, ale także małych miejscowości na południu kraju.
Specyfiką epidemii HIV/AIDS w USA jest to, że w populacji ogólnej częstość zakażeń HIV jest niewielka, ale bardzo duża wśród osób pozbawionych praw obywatelskich i marginalizowanych społecznie, co stanowi ogromne wyzwanie dla działań profilaktycznych. Niezbędne są działania zmniejszające stygmatyzację tych osób. Konieczne są interwencje strukturalne dotyczące nieproporcjonalnie dużej liczby osadzonych w więzieniach czarnych i latynoskich mężczyzn, w tym mikrokredyty, które kobietom z tych środowisk pomogą wyjść z ubóstwa, by nie musiały zdobywać pieniędzy na życie sprzedażą usług seksualnych. Co roku ponad 1/4 zakażonych HIV w USA stanowią kobiety, przede wszystkim czarne. Niezwykłej wagi nabiera więc konieczność dotarcia do tych kobiet z działaniami profilaktycznymi.
HIV w ogromnym stopniu dotyczy biednych, czarnych Amerykanów, którzy mają niski poziom edukacji, niestabilne warunki mieszkaniowe, ograniczoną mobilność społeczną. Splot wielu czynników sprawia, że wśród tej populacji niezwykle wysoki jest odsetek osób osadzonych w więzieniach, co zagraża lokalnym społecznościom.
Autorzy artykułu podkreślają, że interwencje profilaktyczne muszą być oparte na dowodach naukowych, a nie ideologicznych. Homofobia zagraża prowadzeniu badań nad najwłaściwszymi sposobami profilaktyki wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami. Odmawianie badań dotyczących wymiany igieł i strzykawek czy wsparcia finansowego umożliwiającego zachowania prozdrowotne uniemożliwia postęp. Udowadniano już, że wsparcie finansowe może być skuteczne w osiąganiu właściwych celów zdrowotnych, jak kontrola wagi, czy zmniejszenie przyjmowania metamfetaminy, ale takich badań w USA dotąd nie prowadzono.
Zdaniem autorów do kontroli epidemii w USA niezbędne jest przyznanie, że HIV jest jednym z głównych zagrożeń zdrowotnych w USA oraz skupienie wysiłków i inwestycji na innowacyjnym podejściu do problemu. Najwyższy już czas, by podjąć konfrontację z tą w dużym stopniu zapomnianą, ukrytą epidemią.
El-Sadr W, Mayer KH, Hodder SL. AIDS in America – forgotten but not gone. N Engl J Med, 10.02.2010 r. (www.nejm.org).
oprac. dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska
data aktualizacji: 12 luty 2010 r.
Podkreślono w nim, że w ciągu ostatnich 10 lat niewiele uwagi poświęcano epidemii HIV/AIDS w USA, skupiając się przede wszystkim na epidemii w Afryce. Jednak w pewnych populacjach amerykańskich problem HIV/AIDS jest większy, niż w niektórych krajach Afryki. Na przykład w Waszyngtonie (Dystrykt Kolumbia) 1 na 30 osób dorosłych zakażona jest HIV - to więcej, niż w Etiopii, Nigerii czy Ruandzie. W Nowym Jorku 1 na 40 czarnych mieszkańców, 1 na 10 mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami i 1 na 8 osób przyjmujących narkotyki w iniekcjach zakażonych jest HIV, podobnie jak 1 na 16 czarnych mężczyzn w Waszyngtonie. W niektórych metropoliach USA częstość zakażeń HIV wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami wynosi 30% - dla porównania, w populacji ogólnej Kenii to 7,8%, w populacji Republiki Południowej Afryki – 16,9%.
W pierwszych dwóch dziesięcioleciach epidemii w USA osiągnięto znaczne zmniejszenie liczby nowych zakażeń – ze 130 000 w 1984 r. do około 60 000 w 1991 r. Jednakże przez następnych 10 lat częstość nowych zakażeń nie zaczęła się zmniejszać. Sądzono, że skuteczna terapia antyretrowirusowa, hamująca namnażanie HIV w organizmie, zmniejszy częstość nowych zakażeń, jednak tak się nie stało. Ponad pół miliona osób nabyło zakażenie w ciągu ostatnich 10 lat, w tym 56000 w 2008 r. Szacuje się, iż w USA żyje około 1 milion osób z HIV/AIDS, przy czym ponad 20% nie jest świadomych swojego zakażenia. W przeciwieństwie do uogólnionej epidemii HIV/AIDS w Afryce, w Stanach Zjednoczonych epidemia dotyka pewnych obszarów geograficznych – szczególnie obszarów miejskich północno-wschodniego i zachodniego wybrzeża, ale także małych miejscowości na południu kraju.
Specyfiką epidemii HIV/AIDS w USA jest to, że w populacji ogólnej częstość zakażeń HIV jest niewielka, ale bardzo duża wśród osób pozbawionych praw obywatelskich i marginalizowanych społecznie, co stanowi ogromne wyzwanie dla działań profilaktycznych. Niezbędne są działania zmniejszające stygmatyzację tych osób. Konieczne są interwencje strukturalne dotyczące nieproporcjonalnie dużej liczby osadzonych w więzieniach czarnych i latynoskich mężczyzn, w tym mikrokredyty, które kobietom z tych środowisk pomogą wyjść z ubóstwa, by nie musiały zdobywać pieniędzy na życie sprzedażą usług seksualnych. Co roku ponad 1/4 zakażonych HIV w USA stanowią kobiety, przede wszystkim czarne. Niezwykłej wagi nabiera więc konieczność dotarcia do tych kobiet z działaniami profilaktycznymi.
HIV w ogromnym stopniu dotyczy biednych, czarnych Amerykanów, którzy mają niski poziom edukacji, niestabilne warunki mieszkaniowe, ograniczoną mobilność społeczną. Splot wielu czynników sprawia, że wśród tej populacji niezwykle wysoki jest odsetek osób osadzonych w więzieniach, co zagraża lokalnym społecznościom.
Autorzy artykułu podkreślają, że interwencje profilaktyczne muszą być oparte na dowodach naukowych, a nie ideologicznych. Homofobia zagraża prowadzeniu badań nad najwłaściwszymi sposobami profilaktyki wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami. Odmawianie badań dotyczących wymiany igieł i strzykawek czy wsparcia finansowego umożliwiającego zachowania prozdrowotne uniemożliwia postęp. Udowadniano już, że wsparcie finansowe może być skuteczne w osiąganiu właściwych celów zdrowotnych, jak kontrola wagi, czy zmniejszenie przyjmowania metamfetaminy, ale takich badań w USA dotąd nie prowadzono.
Zdaniem autorów do kontroli epidemii w USA niezbędne jest przyznanie, że HIV jest jednym z głównych zagrożeń zdrowotnych w USA oraz skupienie wysiłków i inwestycji na innowacyjnym podejściu do problemu. Najwyższy już czas, by podjąć konfrontację z tą w dużym stopniu zapomnianą, ukrytą epidemią.
El-Sadr W, Mayer KH, Hodder SL. AIDS in America – forgotten but not gone. N Engl J Med, 10.02.2010 r. (www.nejm.org).
oprac. dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska
data aktualizacji: 12 luty 2010 r.
