13/05/2009

W czasopiśmie  datowanym na 15 maja 2009 r., eksperci z Amerykańskiego Kolegium Lekarzy (American College of Physicians – ACP) i Stowarzyszenia Medycyny HIV (HIV Medicine Association – HIVMA) opublikowali kolejne już stanowisko dotyczące HIV . Postęp dokonany od czasu publikacji poprzedniego stanowiska (w 1994 r.) skłonił ekspertów do ponownego przeanalizowania i uaktualnienia polityki amerykańskiej związanej z zakażeniem HIV.

Podkreślono następujące kwestie:

1. postęp dokonany w terapii zakażenia HIV spowodował, iż HIV/AIDS zmienił się ze śmiertelnej w chorobę przewlekłą dla osób, które mają dostęp do leków i doświadczonych pracowników opieki zdrowotnej,

2. mimo to epidemia HIV/AIDS na świecie rozszerza się, szczególnie w krajach Afryki,  na południe od Sahary,

3. powszechne w latach 90. obawy dotyczące możliwości przenoszenia HIV w placówkach opieki zdrowotnej okazały się nieuzasadnione w wyniku stosowania w nich ogólnych środków ostrożności.
W opublikowanym stanowisku podkreślono konieczność wcześniejszego identyfikowania osób zakażonych, pilną konieczność zwiększenia dostępu do nowoczesnej opieki i leczenia osób zakażonych, konieczność dostępu do wszechstronnej profilaktyki i edukacji osób żyjących z HIV i zagrożonych zakażeniem, a także potrzebę silniejszego narodowego przywództwa w odpowiedzi na epidemię HIV w USA i rozwijającym się świecie.

Dane epidemiologiczne dotyczące USA wskazują, że od dekady zakażenie HIV co roku nabywa około 60 000 osób, najczęściej mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami.. Większość kobiet nabywa zakażenie w następstwie kontaktów heteroseksualnych. Większość zakażeń HIV (65%) dotyczy osób należących do mniejszości rasowych i etnicznych. Najwięcej ludzi żyje z HIV i umiera na AIDS na Południu Stanów Zjednoczonych.

W artykule podkreślono, że nie wszyscy zakażeni HIV w USA mają dostęp do nowoczesnego leczenia antyretrowirusowego i specjalistycznej opieki medycznej, borykają się też często z niedostatkiem, przemocą, homofobią i rasizmem. Około 40% nowych zakażeń HIV rozpoznawane jest u osób, u których doszło już do głębokiego upośledzenia odporności, co powoduje, że ich leczenie jest nie tylko mniej skuteczne, ale także bardziej kosztowne – roczny koszt leczenia osoby z liczbą komórek CD4 > 350/μl wynosi około 14 000 dolarów, a osoby z liczbą komórek CD4 < 50/μl – niemal 37 000 dolarów.

Postęp, który dokonał się w terapii antyretrowirusowej spowodował, że pacjenci częściej korzystają z opieki ambulatoryjnej, niż szpitalnej. HIV wymaga obecnie od lekarzy rozległej wiedzy, dotyczącej nie tylko zakażenia HIV, ale także chorób takich jak cukrzyca, schorzenia sercowo-naczyniowe, choroby płuc, nerek, wirusowe zapalenia wątroby B i C. To z kolei powoduje konieczność kształcenia lekarzy, którzy dysponowaliby taką wiedzą. Jest to szczególnie ważne także dlatego, że generacja lekarzy i innych pracowników opieki zdrowotnej, którzy zajmowali się HIV/AIDS w początkach epidemii, będzie niebawem przechodzić na emerytury. Eksperci nawołują do pilnego podjęcia kroków mających na celu zapewnienie dostatecznej liczby lekarzy, którzy mogliby zapewnić opiekę rosnącej liczbie osób zakażonych HIV.

Podkreślono ogromne znaczenie profilaktyki zakażeń, dostępu do rzetelnej, opartej na dowodach naukowych edukacji dotyczącej zapobiegania zakażeniom HIV (skrytykowano prowadzoną w latach poprzednich edukację młodzieży, opartą na haśle „tylko abstynencja”, w której nie dostarczano rzetelnych informacji o profilaktyce HIV/AIDS i innych chorobach przenoszonych drogą płciową), a także wczesnego rozpoznawania zakażeń.

Eksperci uważają też, że USA powinny kontynuować włączanie się w światową walkę z AIDS, szczególnie w krajach rozwijających się. Środki finansowe, przeznaczane na profilaktykę zakażeń HIV w tych krajach, powinny być używane na działania o udowodnionej skuteczności, takie jak programy zmniejszania ryzyka transmisji seksualnej, dystrybucję prezerwatyw, wymianę igieł i strzykawek, programy leczenia, zapobiegania przenoszeniu zakażeń z matki na dziecko. Stany Zjednoczone powinny też być głównym sponsorem Światowego Funduszu do Walki z HIV, Gruźlicą i Malarią (Global Fund to Fight HIV, Tuberculosis, and Malaria). Władze powinny też znieść obowiązujący niemal od początku epidemii zakaz wjazdu dla osób zakażonych HIV, zarówno przyjeżdżającym turystycznie, jak i imigrantom.

Pełny tekst artykułu dostępny jest na stronie internetowej czasopisma Clinical Infectious Diseases:  www.journals.uchicago.edu/CID/home.html 

oprac. dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska
data aktualizacji: 5 maja 2009 r.
[2009-05-EDU-0988]