27/01/2010
Stosowanie acyklowiru nie zapobiega przenoszeniu zakażenia HIV wśród stałych par heteroseksualnych o różnym statusie serologicznym
Od dawna wiadomo, że opryszczka narządów płciowych, wywoływana głównie przez wirusa Herpes simplex typ 2 (HSV-2) może ułatwiać przeniesienie zakażenia HIV. W New England Journal of Medicine ukazały się wyniki badań prowadzonych w Afryce nad skutecznością stosowania acyklowiru, hamującego replikację wirusa HSV-2 w zapobieganiu transmisji zakażenia HIV wśród stałych par heteroseksualnych o różnym statusie serologicznym. Zakażona HIV i HSV-2 partnerka/partner przy włączaniu do badań mieli więcej niż 250 komórek CD4/µl i nie byli leczeni lekami antyretrowirusowymi.
Mimo stosowania się do zaleceń związanych z przyjmowaniem acyklowiru doszło do 132 zakażeń, ale 38 z nich HIV nie było związanych z przeniesieniem zakażenia ze stałego partnera/partnerki, co oznacza, że były one efektem kontaktów seksualnych poza stałym związkiem. Niemal dwukrotnie częściej zakażenie przenoszone było z mężczyzn na kobiety, niż z kobiet na mężczyzn.
U otrzymujących acyklowir obserwowano zmniejszenie poziomu wiremii HIV o średnio 0,25 log, a także zmniejszenie częstości występowania wrzodziejących zmian narządów płciowych. Autorzy sugerują, że do zapobieżenia przeniesieniu zakażenia HIV konieczne jest większe obniżenie poziomu wiremii, niż obserwowane w czasie badania.
W kilku poprzednich, podobnych badaniach, w których nie wykazano zmniejszenia częstości zakażeń HIV stałych partnerów seksualnych po stosowaniu acyklowiru lub walacyklowiru, częstość przenoszenia zakażenia HIV była większa. Autorzy mniejszą częstość zakażeń tłumaczą comiesięcznymi konsultacjami dla badanych osób, w których mówiono o zmniejszeniu ryzyka przeniesienia zakażenia, rozdawaniem bezpłatnych prezerwatyw i innych działań profilaktycznych. W czasie trwania badania zmniejszyła się częstość ryzykownych kontaktów seksualnych z 29% przed włączeniem do badań do 7% w czasie wizyt kontrolnych. Jednakże odsetek osób podających utrzymywanie kontaktów seksualnych z innym partnerem, niż stały wzrósł z 5,4% przed badaniami do 15,5% po 24 miesiącach.
W podsumowaniu autorzy podają, iż wśród partnerów zakażonych zarówno HIV, jak i HSV-2, mających więcej niż 250/µl komórek CD4 leczenie standardowymi dawkami acyklowiru stosowanymi dla supresji zakażenia HSV-2 nie zmniejsza częstości transmisji HIV mimo znaczącego zmniejszenia poziomu wiremii HIV i częstości występowania wrzodziejących zmian narządów płciowych. Sugerują także, że niezbędne są nowe strategie dla zmniejszenia częstości przenoszenia zakażenia w parach o różnym statusie serologicznym.
Wynikom tych badań prestiżowe czasopismo nadało dużą rangę, publikując je przed ukazaniem się ich w druku.
Na podstawie: Celum D, Wald A, Lingappa JR i wsp. Acyclovir and transmission of HIV-1 from persons infected with HIV-1 and HSV-2. N Engl J Med, opublikowane 20 stycznia 2010 r. na stronie www.NEJM.org.
oprac. dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska
data aktualizacji: styczeń 2010
[2010-06-EDU-1291]
Mimo stosowania się do zaleceń związanych z przyjmowaniem acyklowiru doszło do 132 zakażeń, ale 38 z nich HIV nie było związanych z przeniesieniem zakażenia ze stałego partnera/partnerki, co oznacza, że były one efektem kontaktów seksualnych poza stałym związkiem. Niemal dwukrotnie częściej zakażenie przenoszone było z mężczyzn na kobiety, niż z kobiet na mężczyzn.
U otrzymujących acyklowir obserwowano zmniejszenie poziomu wiremii HIV o średnio 0,25 log, a także zmniejszenie częstości występowania wrzodziejących zmian narządów płciowych. Autorzy sugerują, że do zapobieżenia przeniesieniu zakażenia HIV konieczne jest większe obniżenie poziomu wiremii, niż obserwowane w czasie badania.
W kilku poprzednich, podobnych badaniach, w których nie wykazano zmniejszenia częstości zakażeń HIV stałych partnerów seksualnych po stosowaniu acyklowiru lub walacyklowiru, częstość przenoszenia zakażenia HIV była większa. Autorzy mniejszą częstość zakażeń tłumaczą comiesięcznymi konsultacjami dla badanych osób, w których mówiono o zmniejszeniu ryzyka przeniesienia zakażenia, rozdawaniem bezpłatnych prezerwatyw i innych działań profilaktycznych. W czasie trwania badania zmniejszyła się częstość ryzykownych kontaktów seksualnych z 29% przed włączeniem do badań do 7% w czasie wizyt kontrolnych. Jednakże odsetek osób podających utrzymywanie kontaktów seksualnych z innym partnerem, niż stały wzrósł z 5,4% przed badaniami do 15,5% po 24 miesiącach.
W podsumowaniu autorzy podają, iż wśród partnerów zakażonych zarówno HIV, jak i HSV-2, mających więcej niż 250/µl komórek CD4 leczenie standardowymi dawkami acyklowiru stosowanymi dla supresji zakażenia HSV-2 nie zmniejsza częstości transmisji HIV mimo znaczącego zmniejszenia poziomu wiremii HIV i częstości występowania wrzodziejących zmian narządów płciowych. Sugerują także, że niezbędne są nowe strategie dla zmniejszenia częstości przenoszenia zakażenia w parach o różnym statusie serologicznym.
Wynikom tych badań prestiżowe czasopismo nadało dużą rangę, publikując je przed ukazaniem się ich w druku.
Na podstawie: Celum D, Wald A, Lingappa JR i wsp. Acyclovir and transmission of HIV-1 from persons infected with HIV-1 and HSV-2. N Engl J Med, opublikowane 20 stycznia 2010 r. na stronie www.NEJM.org.
oprac. dr n. med. Dorota Rogowska-Szadkowska
data aktualizacji: styczeń 2010
[2010-06-EDU-1291]
