Co zrobić, gdy dojdzie do zakażenia HIV?
1. Opieka lekarska
- w miarę szybko odszukać ośrodek zajmujący się terapią osób zakażonych HIV znajdujący się najbliżej miejsca zamieszkania (lista tych ośrodków znajduje się na stronie), jeśli osoba przekazująca wiadomość o zakażeniu nie przekazała takich informacji,
- pomimo dobrego samopoczucia oraz braku jakichkolwiek objawów choroby należy zgłosić się do lekarza specjalizującego się w opiece nad osobami zakażonymi HIV, aby wykonać oznaczenia:
- liczby komórek CD4, które przede wszystkim niszczone są przez wirusa, odgrywają ważną rolę w zachowaniu odporności na infekcje oportunistyczne; wartość ta określana jest obliczanej w mikrolitrze krwi (µl) lub milimetrze sześciennym (mm3),
- poziomu wiremii (lub tak zwanego ładunku wirusa), który świadczy o ilości wirusa w organizmie, a mierzony jest liczbą kopii wirusowego RNA w mililitrze krwi; liczba komórek CD4 i poziom wiremii są wskaźnikami pomagającymi w podjęciu decyzji o właściwym momencie rozpoczęcia terapii antyretrowirusowej;
- oznaczeń liczby komórek CD4 i poziomu wiremii powinno się dokonywać w tym samym laboratorium, żeby możliwe było porównywanie uzyskiwanych wyników;
- rozpoznanie zakażenia HIV nie oznacza, że natychmiast powinna być rozpoczęta terapia antyretrowirusowa; jeśli zakażenie zostało rozpoznane w stadium bezobjawowym początkowo wizyty u lekarza mają na celu kontrolowanie liczby komórek CD4 i poziomu wiremii,
- jeśli nie wszystko, co mówi lekarz jest zrozumiałe (przecież nie wszyscy rozumieją język specjalistów) wówczas trzeba pytać, dopytywać wystarczająco długo, aby zrozumieć i móc podejmować świadome decyzje,
2. Grupa wsparcia
- na stronie CD4.pl znaleźć można informacje o stowarzyszeniach i organizacjach pomagające osobom zakażonym HIV;
- warto spotkać się z innymi osobami, które mają taki sam problem, bo wówczas łatwiej jest poukładać sobie wszystko, zobaczyć też na własne oczy, że możliwe jest życie z HIV, także szczęśliwe,
3. Co jeszcze warto wiedzieć?
- o zakażeniu HIV powinni zostać poinformowani partnerzy seksualni (w polskim kodeksie karnym istnieje paragraf mówiący: „Kto świadomie naraża na zakażenie HIV drugą osobę podlega karze pozbawienia wolności do lat 3”),
- wspólne mieszkanie pod jednym dachem, praca nie grożą przeniesieniem zakażenia na innych – wystarczy tylko przestrzegać podstawowych zasad higieny: używać zawsze własnej szczoteczki do zębów i maszynki do golenia,
- w Polsce jest wiele par – zarówno hetero-, jak i homoseksualnych, w których jedno z partnerów jest zakażone HIV, a drugie nie; pary te uprawiają seks używając stale i konsekwentnie prezerwatyw, dzięki czemu osoba niezakażona pozostaje niezakażoną,
- z HIV można normalnie żyć, pracować, podróżować po kraju i świecie, jeśli przyjmuje się – jeśli jest to potrzebne – leki antyretrowirusowe.
Dorota Rogowska-Szadkowska, lipiec 2011r.
2011-07-EDU-1716
